Dag 2490-2491 Oop en toe deure

Door

Net toe ek gewoond raak aan die gedagte van ons nuwe lewenshoofstuk, word Manlief vroeg Augustus gekontak deur Engeland. Met ‘n nuwe aanbod by ‘n nuwe firma. Die cliché gaan – as een deur toe gaan, maak ‘n volgende een oop. Ewe skielik was daar ‘n klomp oop deure! En omdat dit in ‘n area is buite Londen wat totaal onbekend aan ons is, stel hulle voor dat ek saam Manlief reis.

My emosies was “all over the place”. My maag het vir lank gedraai soos die vinnige spin “cycle” van ‘n wasmasjien. Wil ek regtig ons kinders grootmaak in Engeland? Flous ek myself deur te dink dat ek OK gaan wees daar? Kan ek dit weer doen? Is hierdie nog steeds die pad wat vir ons bestem is?

Binne ‘n kwessie van dae moes ek dus allerhande relings teen die spoed van lig maak. En wanneer ek moet begin relings maak vir die kinders, raak ek altyd paniekerig, want daar is soveel wat bymekaar moet kom. Ek het skoolklere gepak, eenderse wit skoolkouse gemerk, lysies gemaak van wat ek pak in hulle kosblikke en watter middae en hoe laat ballet is. Manlief het sommer self vir Ma gevra of die kinders ‘n paar dae by haar kon bly. Ek is so gewoond daaraan om alles vir die kinders te doen, dit raak nooit makliker om die leisels oor te gee. Maar die paranoia het vinnig plek gemaak vir groot opgewondenheid. Na ‘n lang stilte het ek vir vriendinne en familie begin vertel dat ons moontlik Engeland toe gaan. Dit het gekom met sy eie warboel van emosies, want mens is nie altyd voorberei op hoe mense om jou gaan reageer nie. Ma was emosioneel toe ek haar vertel het en het aangegaan oor hoe sy die kinders gaan mis. Dad se reaksie het gespring van opgewondenheid na prakties wees, wat nie altyd help nie. My vriendinne was ongelooflik ondersteunend sonder om my in enige manier te probeer beïnvloed. En ek het boonop nog ‘n wonderlike vriendin wat my gereeld herinner dat ek dinge oor-analiseer! En so het dit vir my ook meer “real” begin raak.

Sonder om julle met te veel detail te verveel, sal ek bloot net se dat ons reis na Londen ‘n dag voor die tyd gekanselleer is….. Ek was bitter ontsteld. Ek het begin voel soos ‘n “puppet on a very short string”. Asof daar hierdie “mag” is wat my hele lewe beheer. Sonder sekerheid oor ons toekoms kan ek nie vorentoe beweeg nie, en ek kan nie beplan nie. Dit het gevoel asof Aladin se wondertapyt onder my uitgeruk is en ek het gewag vir daardie oomblik wat ek emosioneel die grond gaan tref.  Hierdie keer het clichés my teen die mure uitgedryf. Want dit was nie troos nie.

As dit bedoel is om te wees, sal dit”.

Miskien is die tyd nie reg nie.”

Ek was eerlikwaar op ‘n plek waar ek nie meer geweet het watter kant toe nie.

Advertisements

5 thoughts on “Dag 2490-2491 Oop en toe deure

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s