Dag 2341 – Prioriteit van die vyf feite

12 Five things copy

Soos meeste van julle teen die tyd al van my weet – ek is mal oor boeke. So maak ek toe vanoggend ‘n Excel spreadsheet van my boeke wat nog nie in bokse gepak is nie. Want ek verloor half tred met watter ek nog nie gelees het nie en watter eintlik prioriteit behoort te wees.

 

Op die oomblik verslind ek James Patterson se “15th Affair, maar “The Five Things we cannot Change… and the happiness we find by embracing them”, deur David Richo. Dis die een wat eintlik bo aan my prioriteits lys moet wees. Want na ek gehoor het van hierdie boek, het ek Exclusive books toe gejaag dat jy net ‘n stofstreep agter my gesien het. Pixie was op ‘n missie om hierdie selfhelp boek te kry wat haar lewe gaan verander en haar forseer om nie so “blou” te raak oor dinge waaroor sy nie beheer het nie. Hierdie boek sou my regruk en my forseer om my “big girl panties” vir eens en altyd aan te trek.

 

Vroeër hierdie jaar, het ek weer ‘n draai gaan maak by Dr Jax. Ek was besig om rigting en fokus te verloor, my kop ‘n skommelende tuimeldroër van gedagtes en emosies en vrae sonder antwoorde. Ek het natuurlik nie antwoorde verwag nie, maar Dr Jax het die kuns om doodeerlik te wees, en ek reken, soos enige sielkundige wat sy sout werd is, my te kan help om ook self by die antwoorde uit te kom. Kortliks het ek vir haar die storie vertel van die Engeland geleentheid, die kanse wat Manlief gevat het en die wat hy verspil het, sy eerste paar weke in Engeland en toe die skok van ‘n “ons het van plan verander” handdruk. Soos meeste mense was sy geskok, en het sy erken dat dit van nature ‘n groot teleurstelling is vir almal van ons.  En dat dit sekerlik een van die mees traumatiese dinge is waardeur enige gesin kan gaan.  En dis toe sy my vertel van hierdie boek. Die skrywer stel dat daar sekere dinge in die lewe is wat ons net nie kan verander nie, “the unavoidable givens of human existence”. Met ander woorde daardie dinge wat een of ander tyd móét gebeur in die sirkel van jou lewe.

  1. Alles verander en eindig
  2. Dinge gaan nie altyd volgens plan nie
  3. Life is not always fair”. (my kinders gooi dit gedurig in my gesig wanneer hulle nie hulle sin kry nie)
  4. Pyn is deel van die lewe
  5. Mense is nie al die tyd liefdevol en lojaal nie

Dit is natuurlik nie net van toepassing op wat tans met ons gebeur nie, maar meer soos ‘n handleiding vir die toekoms ook. En ek reken vir al die geraamtes en spoke van ‘n mens se verlede.

 

Dinge gaan nie altyd volgens plan nie – ek wou joernalistiek gaan swot het in Pretoria, maar daar was nie ekstra geld vir koshuis of ‘n kommune nie. Ek moes by die plaaslike technikon iets anders uitkies. As ek vandag die klok kon terugdraai, sou ek baklei het vir daardie spesifieke droom? Met meer “kennis”, sou ek die kans gewaag het en ‘n studente lening aangegaan het? Ja, ek sou. Maar dan is daar sekere mense wat seker nooit my lewenspad sou kruis nie en sou ek ooit vir Manlief ontmoet het? Pyn is deel van die lewe. Vriendskap teleurstellings en liefdesteleurstellings was daar heelwat van. Op daardie oomblik wou ek net verdrink in my eie hartseer en kon ek nie verstaan hoe dit verby kan wees nie.   Die wysheid kom eers na die tyd, in sommige gevalle eers jare later. Maar dit het my gehelp om nie weer dieselfde foute te maak nie, om nie so maklik te vertrou nie, om weg te stap, om te baklei, en dat mens kan aanbeweeg. Mense is nie altyd lojaal nie. Daar is mense wat grootpraat en met oorgawe beloof om altyd daar te wees vir jou, wat die kruk sal wees waarop jy kan leuen, wat met die klap van ‘n vinger vir jou ‘n werksgeleentheid sal vind. Manlief (en tot ‘n mate ek), moes op die harde manier leer dat hierdie die mense is wat, wanneer jy wel op hulle knoppie druk, naarstigtelik begin hakkel en dan die vinnigste en verste weghardloop.

 

Die heelal gooi ons nog steeds met eiers – vrot eiers, rou eiers en darem ‘n paar paaseiers ook! Manlief se projek in Engeland kom goed aan en alhoewel daar niks op papier is nie, behoort sy kontrak aan te gaan. Daar is selfs ‘n ge’uhm’ en ge’ah’ oor ‘n permanente posisie vir hom skep in ‘n posisie waar daar groot geleenthede is vir hom. Maar met niks op skrif, kan mens nie help om skepties en “glas-half-leeg” te voel nie. En toe, so half uit die bloute, kom daar toe hierdie week ‘n nuwe geleentheid vir een van ‘n paar posisies, by ‘n plaaslike firma. ‘n Eerste formele onderhoud later, het dit baie goed gegaan en as hierdie gaan uitwerk vir hom, gaan dit nog ‘n paar weke vat alhoewel. Dus gaan hy volgende week terug Engeland toe waar daar hopelik ook meer helderheid sal wees oor sy rol in die grootter prentjie van ‘n groeiende projek.

 

My kop was so ingestel op Engeland, my emosionele tasse gepak en my “glas-half-vol” koppie in my hand. En nou hierdie…. ?  Ondankbaar is ek regtig nie. Dalk wel skepties, senuweeagtig, met ‘n Pandora boks vol goeters wat oopgebars het. ‘n Geleentheid om in Suid-Afrika te kan werk.  Net gister ry ons verby Diepsloot, waar daar die mooiste, impostantste voetganger brûe gebou is oor die besige William Nicol. Net onder dit alhoewel, is die realiteite van ons gebroke Suid-Afrika. Vuilgoed wat swart gebrand in hope lê, en reg langs dit verkoop entrepreneurs vrugte, lekkers, klere. Massas mense wat in die grondpaadjies tussen sinkplaat huise ronddwaal, werkloos. Jong meisies wat peuters aan een arm uit taxi’s tel. ‘n Paar kilometer anderkant hierdie skokkende armoede en haglike omstandighede, is die paleis van Steyn City. Waar sente nie omgedraai is om tuine uit te lê of vertrekke te meubeleer nie.

 

En ek “panic”, want ek is dankbaar vir die moontlikheid dat Manlief weer ‘n goeie werk kan hê. Natuurlik ook dat ons nie die geel, sonnige, blou lug dae van Jozi gaan hoef te verruil vir die dik, grys dae van Engeland waarvoor ek so bang is nie. Maar Diepsloot spook by my, want ek kan nie sien hoe dít óóit gaan beter word nie. En ek is bang vir Engel (10) en Japsnoet (7) se toekoms….

Advertisements

8 thoughts on “Dag 2341 – Prioriteit van die vyf feite

  1. Jip ek ken vir Mnr Paniek ook baie goed, veral in die tye wat dit vir my voel ek is besig om beheer te verloor, maar dan gaan dit weer ‘n slag beter. Hou maar die neus net bo die water!

    • Dis baie mooi gese, dankie. Want met alles wat nou gebeur, is dit wat ons moet doen – wag om te sien waar ons uitgespoeg word en van daar af verder planne maak

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s