Dag 2342-2346 – Vrae en totsiens en bollemakiesie

1-20151012_202429-001

Manlief het weer gisteraand in die maag van ‘n Boeing ingeklim. Vir ‘n derde keer hierdie jaar, verruil hy die strate van Johannesburg vir die strate van Londen.

 

Elke groet is anders, maar die universele tema is dieselfde. Wat lê vir ons voor tot en met sy volgende terugreis? Gaan daar hierdie keer dalk ‘n werksonderhoud uitnodiging wees? Gaan daar uiteindelik meer sekerheid vir hom, vir ons wees? Wanneer moet ek finaal begin uitgooi en bokse bou?

 

Tegnies gaan hy nou ook terug as werkloos, want alhoewel daar partye is wat staatmaak op sy teenwoordigheid in die opvolgende paar weke, gaan hy terug sonder ‘n kontrak. Want Firma Londen sleep hulle voete en kan nie ‘n besluit maak nie. Permanent of kontrak basis, hierdie salaris of daardie salaris. “Like a cat on a hot tin roof”….., spring Manlief maar effe benoud rond terwyl hy fokus op die huidige projek.

 

Vir die eerste paar dae is daar gewoonlik ‘n swaarigheid in my hart. En moet ek weer my lewe aanpas. Terselfdertyd moet ek twee dogtertjies ook ektra styf onder my vlerk toevou, want hierdie situasie maak vir hulle glad nie sin nie. Hulle vrae kom van ‘n ander plek af as myne –

“Why does daddy have to go back?”,

“When are we moving to England?”,

“It is not fair that he has to be there by himself”.

Sondagaand was Engel (10) reg om die volgende aand saam met hom terug te vlieg. Sy het haar sente gaan tel en uitgewerk hoeveel geld sy uit haar spaarrekening moet trek om self te betaal vir haar vliegkaartjie. En sy het nie ‘n saak gehad met ons argumente van wat gaan sy doen as Manlief vir nege ure by die werk is?  As mens se hart harder praat as jou kop, is daar weinig kere logiese denke by betrokke.

 

Om die situasie en ons besluite nog meer gekompliseerd te maak, het daar verlede week die moontlikheid van ‘n werksgeleentheid in Johannesburg opgeduik. Eintlik is daar ‘n opsie van drie geleenthede binne een firma. Na ‘n paar onderhoude en informele ontmoetings, glo Manlief sy kanse is regtig goed om ‘n goeie pos aangebied te word.  Een van die poste is alhoewel om verplaas te word Windhoek toe en selfs dalk Kenya. Ons is so ongelooflik dankbaar vir hierdie positiewe nuus.   Maar, met elke nuwe ontwikkeling, maak my maag sulke bollemakiesie draaie – tipies van daardie “rollercoaster ride” waar jou voete so in die lug hang en jy verbete vasklou aan die harnas wat jou veilig hou. My kop het al klaar weer mal gegaan met scenario’s –                                                                                              As ons bly, gaan ons nog steeds die huis verkoop? As ons bly kan ons weer mediese fonds kry en kan ek Engel dermatoloog toe vat en oogkundige toe. As ons bly, moet ek dalk ‘n oggend werk soek?                                                                                                                                        As ons Engeland toe gaan, sal ons maar die huis verhuur? As ons Engeland toe gaan kan ek seker ontslae raak van al die skoolklere. As ons Engeland toe gaan moet ek dalk iemand kry om solank die kinders Frans te leer?                                                                                                As ons Windhoek toe gaan moet ek dalk begin kyk na skole, ballet, blyplek, ‘n gym….

 

STOP!!!!!

Advertisements

6 thoughts on “Dag 2342-2346 – Vrae en totsiens en bollemakiesie

  1. Og ja, sulke onsekerheid kan ‘n mens opvreet. As jy voor soveel keuses gestel word, haak jou kop vas en kan jy nie besluit watter kant toe nie. Ek hoop daar is gou-gou antwoorde vir julle.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s