Dag 2435-2437 – Net sekondes

18 Sekondes

Minute

Nee

Sekondes….

Dis al wat dit vat vir ‘n ongeluk om te gebeur. Vir lewe of vir dood. Vir omstandighede om te verander.

 

Woensdagaand, met die kinders by Ouma, besluit ek en Manlief om uit te gaan vir aandete. “Date night”. Oppad terug, omstreeks half 9 bel ons sekuriteits firma om te laat weet ons huisalarm gaan af en Manlief gee hulle toestemming om in ons erf in te gaan. Met die sekuriteits firma se motor nog steeds in die straat, voor ons hek, het ons die hek oopgemaak, ingery, die huilende alarm afgesit en onder die afdak gaan parkeer. Die sekuriteitswag het in ons rigting gestap, die eerste ding wat ek opgemerk het was sy pistool in sy hand. Nou kyk, ek het ‘n heilige vrees vir gewere, en ek onthou dat ek op daardie stadium besef het dat die wag nie eers weet ons is die eienaars van die huis nie.

“Moenie uitklim nie, sê net vir die ou hy moet uitloop en dan sal ons uit die kar uitklim,”

het ek vir Manlief gesê. Want sien, op ‘n vorige geleentheid, in soortgelyke omstandighede, toe ek uit my kar klim, het Boerboel beskermend geraak, teen die trappe afgehardloop en gehap na die sekuriteitswag.

 

Manlief het sy motordeur oopgemaak om met die sekuriteitswag te praat, en die volgende oomblik het Boerboel teen die trappe afgehardloop, in ons rigting. Manlief het haar naam geroep om haar te probeer stop, maar sy het nie geluister nie. Net aangehou nader draf. Toe hoor ek ‘n harde plof geluid, soos daardie stupid papier klappertjies wat die kinders op die grond neergooi wat so klap. Boerboel het ‘n klein tjank geluid gegee, omgedraai, weggehardloop en sulke draaie gehol voor die motorhuis.

“Wat het gebeur?”

wou ek weet, want ewe skielik was Manlief weer langs my in die motor. Sy gesig in sy hande.

“Hy het haar geskiet!”

Ek het iets gevra soos met wat? Dinkende dat die sekuriteitswag Boerboel geskiet het met rubberkoeëls. Nee, het hy gesê, dit was ‘n regte pistool. En toe skrik ek, en spring uit die kar uit om te kyk waar Boerboel was. En ek het die wag hoor sê,

“But she is not a vicious dog,”

wat my laat dink het hy was al by ons huis. Intussen het sy haar pad gemaak na die onderkant van die trappe en ek kon hoor hoe sy roggel en aanhoudend haar kop skud. Dis toe dat ek besef sy is heel waarskynlik in haar gesig geskiet. Teen daardie tyd het ek die bloedstrepe op die liggrys plaveisel gemerk en besef sy moes nogal erg bloei en dat ons dringend moes hulp kry. Ek het visies gehad van hoe die helfte van haar gesig dalk weg is, of haar kakkebeen vergruis is. Dit het deur my kop gegaan dat daar nie tyd was vir “panic” nie – ek moes kophou. Die man twee huise van ons is ‘n dokter en ek het straataf gehardloop in hulle rigting. My buurman het my intussen gevind, duidelik geskok, want hy het die skoot gehoor.

“They shot my dog,”

het ek dit uitgekry en toe hy aanbied om ‘n veearts te bel, het ek dit aan hom oorgelaat en het ek teruggehardloop huis toe en handskoene gaan aantrek. Teen daardie tyd het nog sekuriteits motors gearriveer en wou ek net vir Boerboel op die stoep kry, weg van al die flitsende rooi ligte en wagte in swart.

 

Eers toe kon ek haar gesig ondersoek. Ek het die ergste verwag, maar al wat ek kon sien was ‘n kleinerige gaping in haar linker wang en bloed wat onophouderlik daaruit gepomp het. Duidelik die area waar die patroon in is, maar ek kon nie sien waar dit sou uitgaan nie. Elke keer wat ek my hang weggevat het was die handskoen vol bloed. Bure het kom help, my motor voor die trappe getrek en die sitplekke afgeslaan en handdoeke gepak. Nog steeds gedisorïenteerd en hiperaktief, het hulle Boerboel ingelaai en ek het saam haar agter ingeklim. Teen daardie tyd was my denim plek-plek donker gevlek van haar bloed. Sy het aanhoudend haar kop geskud, geroggel, genies en soos wat ek my kop weggedraai het, het die bloed in my hare ingesproei. Ek was bang vir haar, bang dat sy in haar disorientasie en skok en moontlik pyn, na my sou hap. Maar sy het nie. By die nood-veaarts het hulle Boerboel verdoof, xstrale geneem, bepaal dat die koeël gesplinter het en dat daar geopereer sou moes word om soveel moontlik stukkies te verwyder. Intussen het twee verteenwoordigers van die sekuriteit firma opgedaag, uitgevra oor Boerboel en die deposito van R6,000 betaal.

 

Die veaarts het ons huis toe gestuur, met die instruksies om haar sesuur die volgende oggend te kom haal en haar dan na ons plaaslike veearts te vat. So al wat ons kon doen, was om te wag en natuurlik te bid dat sy dit deur die nag sou maak.

 

Half 12 dieselfde aand nog, het die huisfoon gelui….

Advertisements

3 thoughts on “Dag 2435-2437 – Net sekondes

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s